زندگی این روزها طور دیگری پیش میرود ، گویی فرمت آن را تغییر داده اند .

نمی دانم چه کسی یا چه چیزهایی این مسیر را اینطور طراحی کردند نقشه ها را عوض کردند. فکرها را خواندند…

ذهن ها راشستند از آدمیان با فرهنگ و مبادی آداب یک عده آدم بی رحم ساخت.

اینها وخیلی چیزهای دیگر زندگی را شست ،چون سیلی که همه قرنفلهای باغچه کوچک مادرم را زیرو رو کرد..

کسانی که مهر را از یاد بردند شهری که شبیه قلعه حیوانات شد شهری که دود وآهن آذم ها را سیاه کرد.

نه تنها قلبهایشان را ، قلمهایشان را حرفهایشان را شعرهایشان را،

ترانه ای به گوش نمی رسید نغمه پرستوهای مهاجر درگلوهای باریکشان خفه شد.

چکاوکان از یاد بردند که روزی شهر سپید با آسمانی لاجوردی مستانه سرود شادی سرمی دادند.

کودکان  نمی خندیدند …

زندگی طوردیگری شده بود رنگ هایش پریده بود،طعم  زندگی گس شده بود.

دیگر عطر یاس گلیسین دربهار به مشام کسی نمی رسید، اقاقیا پژمرده وسر افکنده بود..